Κυριακή 17 Απριλίου 2011

Ἐνα μεγάλο αντίο σ' ένα σπουδαίο καλλιτέχνη!

Καλό ταξίδι, Νίκο.
"Για τους κήπους της γης,
για το ροζ της αυγής,
για το κύμα που απόμεινε μόνο,
να χαϊδεύει με αφρούς,
τους πικρούς μας καημούς
και να διώχνει της πίκρας τον πόνο."

4 σχόλια:

  1. Στη ρωγμή του χρόνου.
    Εκεί που παλινδρομούμε και συναντιόμαστε, μοιραίοι, μα, ελπίζω, όχι άβουλοι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ας είναι κι εκεί!
    Άλλωστε...
    "Μια αστραπή η ζωή, μα προλαβαίνουμε!"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. προλαβαίνουμε;
    ή θα φύγουμε σαν σκλάβοι, δαρμένοι, κλαμένοι που δεν πρόλαβαν να λευτερωθούν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αρνούμαι να το δεχτώ!
    Η ελευθερία μας είναι στην ψυχή και στο μυαλό μας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή